Η ΑΑΔΕ κηρύσσει τον πόλεμο στην οργανωμένη φοροδιαφυγή με ένα εξελιγμένο όπλο, στοχεύοντας στις επιχειρήσεις-φαντάσματα που προκαλούν τεράστια χρέη στο Δημόσιο.
Μετά την πρόσφατη εξάρθρωση κυκλώματος με 380 εικονικές εταιρείες, οι νέοι φορολογικοί έλεγχοι βασίζονται πλέον σε έναν προηγμένο αλγόριθμο και τον δείκτη Jaccard, ένα μαθηματικό εργαλείο που εντοπίζει ύποπτα ΑΦΜ και κρυφές διασυνδέσεις που μέχρι σήμερα παρέμεναν στο σκοτάδι.
Η νέα εποχή στους φορολογικούς ελέγχους
Η αποκάλυψη του γιγαντιαίου κυκλώματος που άφησε πίσω του φέσια ύψους 43 εκατομμυρίων ευρώ αποτέλεσε μόνο την αρχή για τις αρχές.
Η Ανεξάρτητη Αρχή Δημοσίων Εσόδων περνά πλέον στην αντεπίθεση, χρησιμοποιώντας την τεχνολογία για να χτυπήσει τη ρίζα ενός προβλήματος που ταλαιπωρεί την ελληνική οικονομία εδώ και δεκαετίες. Το νέο μοντέλο ελέγχου δεν εξετάζει απλώς μια επιχείρηση ως μεμονωμένη οντότητα, αλλά έχει την ικανότητα να χαρτογραφεί ολόκληρα δίκτυα που κρύβονται πίσω από διαφορετικές νομικές μορφές.
Στην καρδιά αυτής της τεχνολογικής επανάστασης βρίσκεται ο δείκτης ομοιότητας Jaccard. Πρόκειται για έναν μαθηματικό τύπο που συγκρίνει τεράστιους όγκους δεδομένων για να βρει κοινά στοιχεία ανάμεσα σε φαινομενικά άσχετες επιχειρήσεις. Το σύστημα εντοπίζει αν δύο εταιρείες μοιράζονται την ίδια διεύθυνση, αν έχουν τους ίδιους διαχειριστές ή αν οι υπεύθυνοι αλλάζουν με τρόπο που υποδηλώνει δόλο. Αυτή η ψηφιακή ανάλυση επιτρέπει στην εφορία να βλέπει μοτίβα συμπεριφοράς που το ανθρώπινο μάτι είναι αδύνατον να εντοπίσει μέσα στον κυκεώνα των χιλιάδων καθημερινών συναλλαγών.
Για χρόνια, το «κόλπο» των επιτήδειων ήταν απλό αλλά αποτελεσματικό. Ίδρυαν εταιρείες, τις γέμιζαν με ληξιπρόθεσμες οφειλές, δεν απέδιδαν τον ΦΠΑ και στη συνέχεια τις οδηγούσαν σε ξαφνικό «θάνατο».
Στη θέση τους εμφανιζόταν άμεσα μια νέα επιχείρηση, με διαφορετικό ΑΦΜ αλλά την ίδια ακριβώς δραστηριότητα, συνεχίζοντας να απομυζά πόρους από το κράτος χωρίς συνέπειες. Οι πραγματικοί εγκέφαλοι κρύβονταν πίσω από αχυρανθρώπους ή αλλοδαπούς που δεν μπορούσαν να ταυτοποιηθούν, κάνοντας την είσπραξη των χρεών μια αδύνατη αποστολή για τους ελεγκτές.
Η στρατηγική της ΑΑΔΕ αλλάζει ριζικά και στον τρόπο επέμβασης. Πλέον, ο επιτόπιος έλεγχος δεν θα γίνεται στα τυφλά, αλλά θα αποτελεί το τελευταίο βήμα μιας προσεκτικά σχεδιασμένης επιχείρησης. Οι ελεγκτές θα γνωρίζουν εκ των προτέρων τη δομή του κυκλώματος και θα προχωρούν σε ταυτόχρονες εφόδους σε όλα τα σημεία δράσης των παραβατών.
Με αυτόν τον τρόπο, ελαχιστοποιείται η πιθανότητα να προλάβουν οι δράστες να εξαφανίσουν στοιχεία ή να μεταφέρουν τις δραστηριότητές τους σε νέα «σχήματα».
Αυτό το μόνιμο ψηφιακό τείχος φιλοδοξεί να βάλει οριστικό τέλος στην αίσθηση ατιμωρησίας που επικρατούσε στην αγορά. Κάθε κίνηση πλέον αφήνει ένα ψηφιακό αποτύπωμα το οποίο ο αλγόριθμος επεξεργάζεται σε πραγματικό χρόνο. Η εποχή όπου κάποιος μπορούσε να «καίει» εταιρείες και να ξεκινά από την αρχή χωρίς να δίνει λογαριασμό φαίνεται πως κλείνει οριστικά, καθώς η τεχνητή νοημοσύνη και τα μαθηματικά μοντέλα γίνονται οι νέοι, αδιάφθοροι φύλακες των δημόσιων εσόδων.
