Ο Πάνος Σόμπολος, ο άνθρωπος που το όνομά του έχει ταυτιστεί με το αστυνομικό ρεπορτάζ στην Ελλάδα, προχώρησε σε μια κατάθεση ψυχής κατά τη διάρκεια τηλεοπτικής του συνέντευξης το βράδυ της Τρίτης στην εκπομπή “Η ζωή σου όλη” με την Χριστίνα Βίδου στον ΣΚΑΙ.
Με την αυθεντικότητα που τον διακρίνει, ο έμπειρος δημοσιογράφος ξετύλιξε το κουβάρι των αναμνήσεών του, εστιάζοντας σε περιστατικά όπου βρέθηκε μια ανάσα από το μοιραίο. Οι διηγήσεις του δεν ήταν απλές ιστορίες, αλλά ζωντανές εικόνες από μια καριέρα γεμάτη κίνδυνο, ένταση και βαθιά ανθρώπινο πόνο.
Η πρώτη συγκλονιστική περιγραφή μάς μεταφέρει στην Αλβανία, την εποχή της μεγάλης κρίσης με τις παρατράπεζες. Ο Πάνος Σόμπολος βρισκόταν στο Αργυρόκαστρο, έξω από το ελληνικό προξενείο, προετοιμάζοντας τις σημειώσεις του για το δελτίο ειδήσεων. Ενώ ήταν απόλυτα συγκεντρωμένος στη δουλειά του, ο ήχος από τα Καλάσνικοφ έσχισε τον αέρα.
Όπως ο ίδιος θυμάται με ανατριχιαστική λεπτομέρεια, οι σφαίρες άρχισαν να καρφώνονται στον τοίχο ακριβώς δίπλα του, προς κάθε κατεύθυνση, όμως από θαύμα καμία δεν τον τραυμάτισε. Ήταν μια από εκείνες τις στιγμές που η γραμμή μεταξύ ζωής και θανάτου γίνεται απελπιστικά λεπτή.
Οι επικίνδυνες αποστολές όμως δεν σταμάτησαν εκεί. Ο δημοσιογράφος αναφέρθηκε και στην καταδίωξη του Βαγγέλη Ρωχάμη στην Κρήτη, μετά την απόδρασή του από τις φυλακές Αλικαρνασσού.
Επιβιβάστηκε σε ένα ελικόπτερο που πετούσε σε εξαιρετικά χαμηλό υψόμετρο για τις ανάγκες των ερευνών, με αποτέλεσμα το σκάφος να αρχίσει να χτυπάει σε κλαδιά δέντρων. Η σκέψη ότι δεν θα επέστρεφαν ποτέ πέρασε από το μυαλό όλων, όμως και πάλι η τύχη ήταν με το μέρος τους.
Ωστόσο, καμία προσωπική περιπέτεια δεν συγκρίνεται με την τραγωδία που αντίκρισε το 2007 στην Ηλεία. Ο Πάνος Σόμπολος περιέγραψε με τρεμάμενη φωνή την εικόνα της μητέρας που βρέθηκε απανθρακωμένη στην Αρτέμιδα, κρατώντας στην αγκαλιά της τα τρία της παιδιά πάνω στο πυρακτωμένο χώμα.
Η αναζήτηση του τέταρτου παιδιού, που βρέθηκε λίγα μέτρα πιο μακριά στην προσπάθειά του να σωθεί, παραμένει μέχρι σήμερα η πιο σκληρή ανάμνηση της ζωής του. Είναι μια εικόνα που, όπως ομολογεί, τον στοίχειωσε και άλλαξε για πάντα τον τρόπο που βλέπει τον κόσμο.
