Ένας ψυχολόγος και μπαμπάς αποκαλύπτει τις 5 φράσεις που δεν έχει πει ποτέ στην κόρη του.
Στην καθημερινότητα της γονεϊκότητας, τα λόγια μπορούν να έχουν μεγάλη δύναμη. Φράσεις που λέγονται αυθόρμητα μέσα στην πίεση ή την κούραση μπορεί να φαίνονται <<αθώες>>, όμως ενδέχεται να πληγώσουν, να φοβίσουν ή να δημιουργήσουν συναισθηματική απόσταση από ένα παιδί.
ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΑΚΟΜΗ: Πότε η αγάπη γίνεται κακοποίηση – Τα σημάδια που δεν πρέπει να αγνοούμε και ο κίνδυνος του χωρισμού
Πώς μπορούν να μπουν όρια χωρίς να πληγωθεί η σχέση γονέα και παιδιού;
Ο ψυχολόγος και πατέρας Χρήστος Γκιώρης αποκαλύπτει 5 φράσεις που δεν έχει πει ποτέ στην κόρη του και εξηγεί γιατί καλό είναι να αποφεύγονται από τους γονείς αλλά και τι μπορεί να ειπωθεί στη θέση τους.
1. <<Θα πρέπει να με σέβεσαι μόνο και μόνο επειδή είμαι μαμά σου/μπαμπά σου>>
ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΑΚΟΜΗ: Τα 6 μέρη του σώματος μας που κάποτε ήταν χρήσιμα, αλλά σήμερα μπορούμε να ζήσουμε χωρίς αυτά
Αντιθέτως, μπορείτε να πείτε: <<Έχεις δικαίωμα να είσαι μαζί μου θυμωμένο, όμως θα είμαι πάντα εδώ να σε ακούω>>
2. <<Θα γίνει αυτό που λέω εγώ>>
Αντ’αυτού μπορείτε να πείτε: <<Είναι φυσιολογικό να διαφωνούμε, όμως έχω τη διάθεση λίγο να υποχωρήσω. Αν όμως, θέλεις μπορείς να υποχωρήσεις κι εσύ λιγάκι>>
ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΑΚΟΜΗ: Η σκληρή ανατροφή αφήνει αποτύπωμα στα παιδιά – Τι δείχνει νέα έρευνα για την κατάθλιψη και την επιθετικότητα
3. <<Αν δεν είσαι καλό παιδί θα σε δώσουμε στον μπαμπούλα κλπ>>
Αντίθετα μπορείτε να πείτε: <<Η αγάπη μου είναι άνευ όρων και θα είναι πάντα εκεί για να σε προστατεύει>>
4. <<Σου το είπα 100 φορές και δεν καταλαβαίνεις>>
Μπορείτε να πείτε: <<Αν κάτι σε μπερδεύει θα είμαι πάντα εκεί να σου εξηγώ μέχρι να γίνει εύκολο για σένα>>
5. <<Μου λες ψέματα ή μου κρύβεις την αλήθεια>>
Αντ’αυτού είναι προτιμότερο: <<Είναι καλό να μοιράζεσαι τα πάντα και ό,τι λάθη κάνεις θα τα λύνουμε μαζί παρέα>>.
Τα παιδιά δεν χρειάζονται τέλειους γονείς. Χρειάζονται γονείς που προσπαθούν να επικοινωνούν με ενσυναίσθηση και σεβασμό. Ακόμα και μια μικρή αλλαγή στις λέξεις μας μπορεί να κάνει μεγάλη διαφορά στο πώς νιώθει το παιδί και στο πόσο ανοιχτά θα μας εμπιστεύεται.
Άλλωστε, στο τέλος της μέρας, αυτό που μένει είναι το πώς νιώσαμε ο ένας με τον άλλον.
