Η απουσία του Γιώργου Μαζωνάκη, ο οποίος άφησε την τελευταία του πνοή σε ηλικία 54 ετών την Τετάρτη 9 Σεπτεμβρίου έπειτα από ανακοπή, εξακολουθεί να βαραίνει τον καλλιτεχνικό κόσμο.
Από την οικία του στη Βούλα μέχρι τον Ιερό Ναό της Αγίας Τριάδας στη Νίκαια, η συγκίνηση του κόσμου και οι εικόνες που καταγράφηκαν στον τηλεοπτικό αέρα μαρτυρούν το βαθύ αποτύπωμα του σπουδαίου ερμηνευτή.
ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΑΚΟΜΗ: Ο Γιώργος Μαζωνάκης επέστρεψε στην “παλιά του γειτονιά”: Συγκίνηση και τραγούδια στη λαϊκή αγρυπνία στη Νίκαια
Σε αυτή τη συναισθηματική διαδρομή στάθηκε και ο Νίκος Βουρλιώτης, ανοίγοντας την καρδιά του για τον δικό του Γιώργο.
Καλεσμένος στην εκπομπή «Πρωίαν σε είδον» την Τρίτη 15 Σεπτεμβρίου, ο γνωστός ράπερ μίλησε για τη μουσική τους σύμπραξη. Σε αντίθεση με άλλες επαγγελματικές συναντήσεις, η δική τους προέκυψε απολύτως φυσικά.
Η πρόταση για κοινή περιοδεία γέννησε την ανάγκη για ένα ντουέτο επί σκηνής, οδηγώντας στην επιτυχία «Θέλω να γυρίσω στα παλιά» το 2013.
ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΑΚΟΜΗ: Η κλήση στο ΕΚΑΒ, οι χειρισμοί των γιατρών και τα κενά που ερευνώνται για την απώλεια του Γιώργου Μαζωνάκη
Το κοινό στοιχείο που ένωσε τους δύο καλλιτέχνες στα πρώτα τους βήματα, ηλικίας 26 και 28 ετών αντίστοιχα, δεν ήταν άλλο από τον τόπο καταγωγής τους. Τα δυτικά προάστια αποτέλεσαν το ισχυρότερο σημείο αναφοράς τους, αλλά ταυτόχρονα και μια περιοχή που συνοδευόταν από έντονο κοινωνικό στίγμα.
Ο Νίκος Βουρλιώτης περιέγραψε τα άτυπα σύνορα της Αθήνας με τον Κηφισό ως ένα «σκληρό Απαρτχάιντ». Οι νέοι της εποχής από την Αγία Βαρβάρα ή τον Κορυδαλλό δίσταζαν να αποκαλύψουν τον τόπο διαμονής τους, φοβούμενοι τα υποτιμητικά σχόλια.
Μπορεί η κοινωνία να έχει αλλάξει δραστικά από τότε, όμως οι μνήμες εκείνου του ιδιότυπου ρατσισμού παραμένουν ακόμα ζωντανές στους ανθρώπους που τον βίωσαν.
ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΑΚΟΜΗ: ΕΚΑΒ για Μαζωνάκη: Η άμεση επέμβαση και τα κρίσιμα ερωτήματα
