Ο Πυγμαλίων Δαδακαρίδης εξέφρασε την επιθυμία του να αποκτήσει παιδιά και να δημιουργήσει τη δική του οικογένεια, τονίζοντας ωστόσο πως δεν θέλει να συμβεί τυχαία ή υστεροφημικά, απλά για να γίνει.
Ο ηθοποιός, την Παρασκευή 6 Νοεμβρίου 2026, βρέθηκε καλεσμένος στην τηλεοπτική εκπομπή <<Το Πρωινό>> και μίλησε για την απώλεια του πατέρα του τον Δεκέμβριο του 2025, εξηγώντας πως η σχέση τους συνδέεται με το θεατρικό έργο <<Φάλαινα>>.
ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΑΚΟΜΗ: Νίκος Μουτσινάς: ”Όταν έφυγε η μητέρα μου σταμάτησα την ψυχολόγο, ένιωσα ότι θα γινόταν η μάνα μου, ήμουν με έναν ομφάλιο λώρο και έψαχνα βύσμα”
Ο Πυγμαλίων Δαδακαρίδης απέφυγε να αναφέρει λεπτομέρειες για την κατάσταση της προσωπικής του ζωής αλλά στάθηκε στο ρόλο της οικογένειας: <<Δεν έχω κάνει παιδιά ακόμη, θέλω πολύ να κάνω. Αλλά θέλω να το κάνω με αγάπη, δεν θέλω να γίνει για να γίνει, ή τυχαία, ή υστεροφημικά. Θέλω να δω τη σχέση να αναπτύσσεται. Διαβάσα κάπου και είναι και πολύ ωραίο σαν σχόλιο, ότι η ευτυχία είναι να φυτέψεις ένα δέντρο όχι για να σε σκιάσει, αλλά για να σκιάσει τους ανθρώπους που θα έρθουν μετά από σένα από κάτω, το οποίο το βρίσκω πολύ σημαντικό. Και νομίζω ότι σε αυτές τις σχέσεις, αν δε βιαστείς, μόνο βιωματικό είναι το ταξίδι>>.
Μιλώντας σε άλλο σημείο της συνέντευξης για την παράσταση <<Φάλαινα>>, ο ηθοποιός αποκάλυψε πως αισθάνθηκε να ταυτίζεται με το σενάριο, καθώς του θύμισε το δέσιμο που είχε με τον πατέρα του: <<Όταν διάβασα πρώτη φορά τη ”Φάλαινα”, το θεατρικό έργο, ήταν συνυφασμένο με ένα κομμάτι πολύ προσωπικό μου. Και με έναν μαγικό τρόπο, δυστυχώς, επιβεβαιώθηκε με έναν τρόπο. Ακόμα και η κατάληξη του έργου ήταν ένα κομμάτι της προσωπικής μου ζωής. Έχασα τον πατέρα μου συγκεκριμένα, γιατί ο πατέρας μου ήταν ο λόγος που έκανα τη ”Φάλαινα”. Την έκανα βιωματικά για τον κάθε πατέρα ο οποίος θα ήθελε να είναι το ιδανικό για τον γιο του και για τους δικούς του λόγους θεώρησε ότι δεν μπορεί να είναι. Γιατί είναι ο ρόλος, η ίδια η σχέση πολύ σημαντική. Άλλοι θα πούνε γιατί είναι εντυπωσιακό ή ο καθένας θα δει ένα πρίσμα ότι η αλλαγή του, η σωματική διάσταση, οτιδήποτε, αλλά η ουσία του έργου ήταν αυτή η σχέση, μπαμπάς-κόρη συγκεκριμένα. Εμένα ήταν στο προσωπικό μου κομμάτι μπαμπάς-γιος>>.
Και πρόσθεσε: <<Εξαρχής ήξερε ο μπαμπάς μου ότι το έκανα γι’αυτόν. Δεν ήρθε την πρώτη χρονιά. Ήρθε τη δεύτερη χρονιά, γιατί είχαμε διάφορες διαδρομές με την υγεία του και μου είπε ακριβώς αυτό το πράγμα. Μου λέει ”Ώστε για μένα έγινε όλο αυτό”. Και του λέω ”Έγινε περισσότερο για μας”. Δηλαδή, ήθελα με έναν τρόπο, γιατί είχα δοκιμάσει όλους τους τρόπους, να επικοινωνήσω κάτι βαθύτερο σε εκείνον. Ότι μου είναι σημαντική η παρουσία του, παρά όλα τα υπόλοιπα τα οποία μας βάζουν στον καθένα σε ένα κάστρο, σε έναν πύργο και μας κάνουν δεικτικούς ή επικριτικούς ή ανασφαλείς ή ενοχικούς>>.
ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΑΚΟΜΗ: Γιάννης Μπέζος για Πέτρο Φιλιππίδη: ”Θα ήθελα να τον ξαναδώ στο θέατρο – Είναι άδικο που δεν δώσαμε έκταση στη δικαίωση του”
Κλείνοντας, ο Πυγμαλίων Δαδακαρίδης παραδέχτηκε πως ο πατέρας του του λείπει καθημερινά: <<Μου λείπει πάρα πολύ, κάθε μέρα. Είναι σχέση ζωής και ευγνωμονώ πραγματικά τον Θεό που είχα έναν τέτοιο άνθρωπο στη ζωή μου. Ήταν ένας παράδεισος συναισθημάτων>>, είπε και όταν ρωτήθηκε πώς αναπληρώνει το κενό του, απάντησε: <<Με τα αδέλφια μου που είμαι τυχερός να έχω και εδώ και στην Αγγλία, με τη δεύτερη γυναίκα του πατέρα μου και με τους ανθρώπους που έχω πολύ κοντά μου. Δεν αναπληρώνεται… δεν θα πω ψέματα>>.
