Αυτή είναι η φράση που ακούγεται πλέον σαν μόνιμη επωδός στα τραπεζάκια της Βουκουρεστίου, της Μητροπόλεως και στα πέριξ του Συντάγματος στέκια.
Αν καθίσει κανείς δίπλα στα πηγαδάκια των βουλευτών της περιφέρειας, θα διαπιστώσει πως το κλίμα μυρίζει μπαρούτι, και μάλιστα όχι για λόγους υψηλής πολιτικής ή μεγάλων ιδεολογικών διαφωνιών. Η αιτία είναι πολύ πιο πεζή, αλλά απείρως πιο εκρηκτική: η απαξίωση.
ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΑΚΟΜΗ: Μυστικό γεύμα στο Ψυχικό για τα μεγάλα έργα και τα κονδύλια
Δεν τους απασχολούν ούτε οι μεγαλεπήβολες θεωρίες των επιτελικών, ούτε οι θριαμβολογίες και τα μεγάλα οράματα των υπουργών στα τηλεοπτικά παράθυρα. Το πρόβλημα συμπυκνώνεται στην καθημερινή, βασανιστική πραγματικότητα του επαρχιώτη βουλευτή που πρέπει να δώσει λόγο στους πολίτες που τον σταυρώνουν.
Οι δήμαρχοι, οι τοπικοί φορείς, οι αγρότες και οι επιχειρηματίες τούς χτυπούν την πόρτα για ζωτικά προβλήματα των νομών τους – από την υποστελέχωση στα περιφερειακά νοσοκομεία μέχρι τις καθυστερήσεις σε κρίσιμα τοπικά έργα και αποζημιώσεις.
Κι όταν αυτοί οι βουλευτές, έχοντας φτάσει στο αμήν από την πίεση της τοπικής κοινωνίας, παίρνουν τηλέφωνο στα υπουργικά γραφεία για να βρουν λύσεις, πέφτουν πάνω σε ένα απροσπέλαστο τείχος. Οι διευθυντές των υπουργών και οι γραμματείς έχουν μόνιμη καραμέλα το «ο υπουργός είναι σε σύσκεψη», «λείπει στο εξωτερικό» ή το κλασικό «θα σας καλέσει αργότερα».
ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΑΚΟΜΗ: Το «μαύρο τεφτέρι» στο Μαξίμου και οι κυβερνητικοί του… καλού καιρού
Ένα τηλεφώνημα που, φυσικά, δεν έρχεται ποτέ. Τους γειώνουν με τις εβδομάδες, αντιμετωπίζοντάς τους σαν ενοχλητικούς επισκέπτες και όχι σαν γραμματεία της κυβερνητικής παράταξης.
Αυτή η αίσθηση του «φτωχού συγγενή» έχει εξοργίσει τους βουλευτές, οι οποίοι νιώθουν ότι οι υπουργοί απολαμβάνουν τη λάμψη της εξουσίας, ενώ οι ίδιοι τρώνε όλο το πολιτικό «ξύλο» της καθημερινότητας στις περιφέρειές τους.
Όπως έλεγε χαρακτηριστικά ένας μπαρουτοκαπνισμένος βουλευτής σε πηγαδάκι, ρουφώντας τον καφέ του με φανερό εκνευρισμό, «αν νομίζουν κάποιοι στους υπουργικούς θώκους ότι είμαστε δεδομένοι και ότι αυτή η κατάσταση θα συνεχιστεί, είναι βαθιά νυχτωμένοι».
ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΑΚΟΜΗ: Ο πιο δύσκολος αντίπαλος είναι δίπλα σου
Η υπομονή τους εξαντλήθηκε. Αν το κεντρικό σύστημα δεν τραβήξει άμεσα αυτιά και δεν επιβάλει ανοιχτές πόρτες –και κυρίως ανοιχτές τηλεφωνικές γραμμές– η υποκωφή γκρίνια θα μετατραπεί σε ανοιχτό αντάρτικο.
Και ένα τσουνάμι δυσαρέσκειας στην Κοινοβουλευτική Ομάδα μεταφράζεται με έναν μόνο τρόπο: ομαδικές και «άβολες» ερωτήσεις στη Βουλή, ηχηρές απουσίες σε νομοσχέδια και δημόσιες διαφοροποιήσεις που θα προκαλέσουν ανεπανόρθωτη φθορά.
Το μήνυμα προς ναυτιλλομένους στάλθηκε. Ή θα αρχίσουν να σηκώνουν τα τηλέφωνα, ή θα δουν τα έδρανα να αδειάζουν. Κρατήστε το…
