Η είδηση του θανάτου του Χρήστου Πολίτη έπεσε ως κεραυνός εν αιθρία στον καλλιτεχνικό χώρο, καθώς σύμφωνα με πληροφορίες ο σπουδαίος ηθοποιός εντοπίστηκε νεκρός σήμερα το μεσημέρι μέσα στο διαμέρισμά του.
Η ξαφνική απώλεια του ανθρώπου που συνέδεσε το όνομά του με μερικές από τις μεγαλύτερες επιτυχίες της ελληνικής τηλεόρασης και του κινηματογράφου, σηματοδοτεί το τέλος μιας εποχής και επαναφέρει στη μνήμη όλων τη στάση ζωής ενός καλλιτέχνη που επέλεξε την αξιοπρέπεια της σιωπής.
Για περισσότερο από μία δεκαπενταετία, ο Χρήστος Πολίτης είχε αποτελέσει το πλέον ηχηρό παράδειγμα δημιουργού που γύρισε συνειδητά την πλάτη στο σύστημα της εγχώριας showbiz, ακριβώς τη στιγμή που βρισκόταν στο απόγειο της δόξας του.
Η καριέρα του υπήρξε μια διαρκής ισορροπία ανάμεσα στην τεράστια εμπορική επιτυχία και την καλλιτεχνική αναζήτηση. Παρά το γεγονός ότι ο ρόλος του Γιάγκου Δράκου στη θρυλική σειρά «Λάμψη» του Νίκου Φώσκολου τον κράτησε στην πρώτη γραμμή της επικαιρότητας από το 1991 έως το 2005, ο ίδιος δεν δίστασε αργότερα να παραδεχτεί με αφοπλιστική ειλικρίνεια πως αυτή η επιτυχία λειτούργησε ως μια μορφή καλλιτεχνικού εγκλωβισμού, απειλώντας να επισκιάσει την προγενέστερη, πλούσια διαδρομή του.
Ωστόσο, το ένστικτό του δεν έπαψε ποτέ να είναι ενεργό. Το 2022, διαψεύδοντας όσους πίστευαν ότι είχε αποσυρθεί οριστικά, πραγματοποίησε ένα απρόσμενο comeback στην ταινία «Broadway» του Χρήστου Μασσαλά. Μετά από 47 χρόνια απουσίας από τη μεγάλη οθόνη, εμπιστεύτηκε το όραμα ενός νέου δημιουργού, αποδεικνύοντας ότι η φλόγα του ηθοποιού έκαιγε ακόμα μέσα του.
Πριν η τηλεόραση τον καταστήσει αναγνωρίσιμο σε κάθε ελληνικό σπίτι, ο γεννημένος στο Ηράκλειο Κρήτης ως Χρήστος Πιατουλάκης είχε ήδη χτίσει τον δικό του μύθο. Απόφοιτος του Εθνικού Θεάτρου το 1965, ξεχώρισε αμέσως για το επιβλητικό του παράστημα και τη χαρακτηριστική, βαθιά φωνή του.

Η συνεργασία του με τον παραγωγό Τζέιμς Πάρις του χάρισε ρόλους σε ιστορικές παραγωγές που έγραψαν ιστορία, με το κοινό να τον λατρεύει ως Δημήτριο Υψηλάντη στον «Παπαφλέσσα» και να ξεχωρίζει τις ερμηνείες του στους «Σουλιώτες» και στο «28η Οκτωβρίου ώρα 5:30».
Η υποκριτική του αξία είχε σφραγιστεί ήδη από το 1969 με το βραβείο Β’ Ανδρικού Ρόλου στο Φεστιβάλ Θεσσαλονίκης για το «Κορίτσι του 17», ενώ η θεατρική του παιδεία τον οδήγησε μέχρι την Επίδαυρο και τη δημιουργία του «Απλού Θεάτρου», επιβεβαιώνοντας πως για τον Χρήστο Πολίτη η τέχνη ήταν πάντα υπόθεση ουσίας και όχι απλής προβολής.