Τις αναμνήσεις του από τα φοιτητικά του χρόνια στην Ιταλία και την ανέλπιστη συνάντησή του με τον σπουδαίο Ουμπέρτο Έκο μοιράστηκε ο Χρήστος Θηβαίος, καλεσμένος στην τηλεοπτική εκπομπή «Νωρίς Νωρίς» της ΕΡΤ. Ο γνωστός τραγουδοποιός ταξίδεψε στην πόλη της Μπολόνια με σκοπό να σπουδάσει Φιλοσοφία.
Ήταν μια επιλογή που, όπως ανέφερε, μάλλον ξένισε θετικά τους Ιταλούς ακαδημαϊκούς, καθώς ένας Έλληνας φοιτητής αποφάσιζε να αφήσει τη χώρα που γέννησε την ίδια τη φιλοσοφική σκέψη προκειμένου να διδαχθεί το συγκεκριμένο γνωστικό αντικείμενο στο εξωτερικό. Οι συνθήκες στο ιταλικό πανεπιστήμιο περιγράφονται από τον ίδιο ως ιδανικές, με έντονη την αίσθηση της διακριτικότητας.
ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΑΚΟΜΗ: Οδομαχίες στην Ιταλία: Οργή για την ακρίβεια και 50 προσαγωγές
Κατά τη διάρκεια των σπουδών του, και αναζητώντας ενδιαφέροντα μαθήματα επιλογής πέραν του βασικού κορμού, βρέθηκε εντελώς τυχαία στην αίθουσα όπου διδασκόταν η Σημειωτική. Εκεί συνάντησε έναν εξαιρετικά ευγενή καθηγητή να παραδίδει μάθημα σε μορφή φροντιστηρίου σε μόλις 13 φοιτητές.
Ο καθηγητής αυτός δεν ήταν άλλος από τον Ουμπέρτο Έκο. Μαθαίνοντας την καταγωγή του Θηβαίου, ο Έκο εξέφρασε την ικανοποίησή του και τον ρώτησε αμέσως για τις γνώσεις του στα αρχαία ελληνικά, τα λατινικά, αλλά και τα εβραϊκά. Στη συνέχεια, τον προέτρεψε να εμβαθύνει στον Αριστοτέλη, εστιάζοντας στην έννοια του σημείου.
Η γνωριμία τους συνέπεσε με μια καθοριστική στιγμή για την πορεία του Ιταλού διανοούμενου. Το 1982, ο Έκο του ανέφερε με χαρακτηριστική μετριοφροσύνη πως έχει γράψει ένα λογοτεχνικό μυθιστόρημα με τίτλο «Το Όνομα του Ρόδου», προτείνοντάς του να το διαβάσει.
ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΑΚΟΜΗ: Βίαιη συμπλοκή τουριστών στο Κάπρι: Αντιδράσεις για ασφάλεια
Δύο χρόνια αργότερα, το 1984, η μεταφορά του βιβλίου στον κινηματογράφο εκτόξευσε τη φήμη του συγγραφέα σε παγκόσμιο επίπεδο. Η ραγδαία αυτή αλλαγή αποτυπώθηκε άμεσα στην ακαδημαϊκή του καθημερινότητα.
Οι 13 φοιτητές του τμήματος Σημειωτικής έφτασαν ξαφνικά τους 700. Με το πηγαίο του χιούμορ, ο Έκο είπε στον Θηβαίο πως, με τόσο συνωστισμό, θα ήταν πλέον προτιμότερο να τον παρακολουθεί από το ραδιόφωνο, αφήνοντας στον Έλληνα καλλιτέχνη την ανεξίτηλη ανάμνηση ενός σπουδαίου δασκάλου.
