Σήμερα, Πέμπτη 4 Ιουνίου, το εορτολόγιο της Ορθόδοξης Εκκλησίας τιμά τη μνήμη της Μάρθας, μιας μορφής που έχει συνδεθεί άρρηκτα με την έννοια της φροντίδας και της προσφοράς. Μαζί με την αδελφή της Μαρία και τον αδελφό τους Λάζαρο, αποτέλεσαν μια οικογένεια στη Βηθανία την οποία ο Ιησούς Χριστός αγαπούσε και επισκεπτόταν συχνά, αναζητώντας ανάπαυση και πνευματική ηρεμία.
Η ευαγγελική διήγηση του Λουκά διασώζει μια χαρακτηριστική σκηνή από την καθημερινότητά τους, αποτυπώνοντας δύο διαφορετικές προσεγγίσεις στην πνευματική ζωή. Η Μάρθα, έχοντας τον ρόλο της μεγαλύτερης αδελφής, επικεντρώνεται στην πρακτική διακονία, προσπαθώντας να περιποιηθεί τον καλεσμένο τους με τον καλύτερο δυνατό τρόπο. Αντίθετα, η Μαρία αφοσιώνεται στην προσήλωση, καθισμένη στα πόδια του Διδασκάλου για να ακούσει τον λόγο Του.
Ο φιλικός έλεγχος του Ιησού προς τη Μάρθα, λέγοντας πως η Μαρία διάλεξε το καλύτερο μερίδιο, δεν αποτελεί απόρριψη της φιλοξενίας της. Η χριστιανική παράδοση ερμηνεύει τη στάση των δύο γυναικών ως συμπληρωματική. Η Μάρθα συμβολίζει την έμπρακτη αγάπη και την έμπρακτη υπηρεσία προς τον συνάνθρωπο, ενώ η Μαρία την εσωτερική, θεωρητική αναζήτηση του θείου. Σε μια άλλη ένδειξη βαθιάς αφοσίωσης, η Μαρία καταγράφεται αργότερα να αλείφει τα πόδια του Χριστού με πολύτιμο μύρο, σκουπίζοντάς τα με τα μαλλιά της.
Στην πορεία της πρώιμης χριστιανικής κοινότητας, οι δύο αδελφές εξελίχθηκαν σε σεβαστά και επιφανή μέλη. Σε αντίθεση με πολλούς σύγχρονούς τους πιστούς, οι ιστορικές πηγές της Εκκλησίας αναφέρουν πως ολοκλήρωσαν τον βίο τους ειρηνικά, μακριά από τη δίνη των ρωμαϊκών διωγμών. Η παράδοση θεωρεί αυτή την ειρηνική κοίμηση ως ένα πνευματικό αντίδωρο για την ασφαλή και γαλήνια στέγη που πρόσφεραν απλόχερα στον Ιησού.
