Στο Μέγαρο Μαξίμου, παρουσιάστηκε μια από τις 29 πολιτικές που συνθέτουν την Εθνική Στρατηγική για την Πρόληψη και Αντιμετώπιση του φαινομένου της βίας ανηλίκων.
Η κυβέρνηση με την «κοινωνική εργασία», επιχειρεί να λύσει το πρόβλημα που παρουσιάζει η εφαρμογή της αποβολής σε μαθητές και μαθήτριες που παραβιάζουν τους κανόνες του σχολείου.
Ένα από τα σοβαρά προβλήματα που παρουσίαζε η αποβολή ήταν η αδυναμία εποπτείας του αποβληθέντα μαθητή από κάποιον ενήλικα κατά τις ώρες απομάκρυνσής του από το σχολείο, οπότε μπορεί και να αυξάνεται η πιθανότητα εκδήλωσης της ίδιας ή άλλης ανεπιθύμητης συμπεριφοράς (πχ διαδικτυακός εκφοβισμός).
Αντί αυτής, προτείνεται η αναστολή παρακολούθησης της μαθησιακής διαδικασίας να συνοδεύεται από υποχρεωτική παρακολούθηση μαθημάτων πολιτειακής εκπαίδευσης με βιωματικό χαρακτήρα εντός του σχολείου, μέτρο που εφαρμόζεται με επιτυχία σε χώρα της Ευρώπης και τις ΗΠΑ.
Στόχος η ανάληψη της ευθύνης των πράξεων και η αναγνώριση της ανεπιθύμητης συμπεριφοράς από το παιδί που εκφοβίζει και των ακολούθων του προτείνεται η υποχρεωτική συμμετοχή τους σε ενδοσχολικές δράσεις που προάγουν την κοινωνική ευθύνη όπως:
- υποστήριξη μαθητών και μαθητριών μικρότερων τάξεων
- βοήθεια σε εξωσχολικές δράσεις που προάγουν την κοινωική ευθύνη
- βοήθεια σε σχολικές δραστηριότητες φροντίδας του σχολικού περιβάλλοντος
«Το σχολείο πρέπει να μάθει στα παιδιά τη Μη Βίαιη Επικοινωνία. Πρέπει να μάθει στα παιδιά ότι η βία δεν μπορεί να αποτελεί κώδικα επικοινωνίας και πως θα το μάθει αυτό; Μέσα από τις δεξιότητες, μέσα από τη βιωματική εκπαίδευση στην ενεργητική ακρόαση, σε άλλες δεξιότητες και κυρίως μέσα από την εισαγωγή του θεσμού της σχολικής διαμεσολάβησης. Εκπαιδεύοντας τους ίδιους τους μαθητές ως διαμεσολαβητές για να αναπτύξουν αυτές τις δεξιότητες. Με αυτή τη διαδικασία ξέρουμε ότι και το σχολικό κλίμα θα αλλάξει και η ψυχική υγεία των παιδιών θα βελτιωθεί» ανέφερε η πρόεδρος της Επιτροπής Εμπειρογνωμόνων, καθηγήτρια Εγκληματολογίας με έμφαση την ενδοοικογενειακή βία, Βάσω Αρτινοπούλου.
«Στο μέτρο της αποβολής, στην απομάκρυνση από το σχολικό περιβάλλον. Πρακτικά τι κάνουν τα παιδιά; Μένουν στο σπίτι συχνά χωρίς την επίβλεψη γονέων με ένα κινητό. Εμείς δίνουμε παιδαγωγικό χαρακτήρα στο μέτρο της αποβολής και λέμε ότι τα παιδιά πρέπει να είναι και να συμμετέχουν υποχρεωτικά σε ενδοσχολικές δράσεις που προάγουν την κοινωνική ευθύνη. Να πάνε στο σχολείο, να βοηθήσουν μαθητές μικρότερων τάξεων, να διαβάσουν, να κάνουν τις εργασίες και αν έχουμε σοβαρά περιστατικά τότε να παραπεμφθούν στα Κέντρα Κοινότητας, Κέντρα Ημερήσιας φροντίδας για ανήλικους που το σχολείο θα πρέπει να συνεργάζεται με αυτά. Επομένως, προτείνουμε μια μορφή κοινωνικής εργασίας στο σχολείο» ανέφερε η ίδια.
