Η δεύτερη Κυριακή του Μαΐου έχει καθιερωθεί ως η Ημέρα της Μητέρας.
Μια μέρα αφιερωμένη στη μητρότητα και τους δεσμούς μεταξύ μητέρας και παιδιού, η οποία γιορτάζεται, επισήμως, σε διάφορες χώρες του πλανήτη, ανάμεσά τους και στην Ελλάδα. Μια πρώτης τάξεως ευκαιρία να τιμήσουμε όλες τις μητέρες αυτού του κόσμου, τις αγωνίστριες, τις προστάτιδες, τις στωικές, ανιδιοτελείς φιγούρες των παιδικών μας και όχι μόνο χρόνων. Εκείνες που μας έκαναν να χαμογελάμε, εκείνες που έκλαψαν μαζί μας, δημιούργησαν μαζί μας, που μοιράστηκαν ολόκληρη την ύπαρξή τους μαζί μας, εκείνες που έφυγαν πολύ νωρίς και εκείνες που αισθάνθηκαν την απώλεια πολύ νωρίς.
Τις μητέρες που μπήκαν σε μια βάρκα για να προστατέψουν το παιδί τους από τον πόλεμο ή τη φτώχεια, εκείνες που με ισχυρή θέληση ενάντια στον σκοταδισμό μεγαλώνουν τα παιδιά τους μαζί με τις συντρόφους τους. Εκείνες που ακόμη και αν «φύγουν» θα είναι σαν να εξακολουθούν να μας κρατούν το χέρι μέσα από τον τρόπο που μας ανέθρεψαν, μας ενέπνευσαν και μας έμαθαν πως είναι η άνευ όρων αγάπη. Και τόσες πολλές ακόμη… Φέτος, λοιπόν, στις 14 Μαΐου, γιορτάζουμε αυτές τις γυναίκες. Πώς όμως καθιερώθηκε η συγκεκριμένη γιορτή;
Αρχαία χρόνια και Μεσαίωνας
Αρχαία Ελλάδα
Ήδη από την αρχαία Ελλάδα υπήρξαν εορταστικές εκδηλώσεις προς τιμή της μητρότητας, συνδεδεμένες άρρηκτα με τη θρησκευτική λατρεία. Την άνοιξη οι αρχαίοι Έλληνες τιμούσαν τη Ρέα, θεά της γονιμότητας και μητέρα των θεών του Ολύμπου. Ενώ, στη φθινοπωρινή ισημερία, πραγματοποιούταν η ετήσια γιορτή των Θεσμοφορίων, αφιερωμένη στη θεά Δήμητρα, με τη συμμετοχή αποκλειστικά των παντρεμένων γυναικών. Μια γιορτή επικεντρωμένη στη μητρότητα, όπου οι γυναίκες θρηνούσαν για λογαριασμό της θεάς, την απώλεια της κόρης της Περσεφόνης που απήχθη από τον Άδη και, πλέον, βρισκόταν στον κάτω κόσμο.
Αρχαία Ρώμη
Στην αρχαία Ρώμη διοργανώνονταν κάθε χρόνο πολυάριθμες επίσημες γιορτές λατρευτικού χαρακτήρα, των οποίων οι τελετουργίες χαρακτηρίζονταν από μια λανθάνουσας μορφής θεατρικότητα. Μια από αυτές τις γιορτές πραγματοποιούταν 4 έως 10 Απριλίου προς τιμήν της φρυγικής θεάς Κυβέλης ή «Μεγάλης Μητέρας», όπως την αποκαλούσαν. Η γιορτή περιελάμβανε μεγάλη πομπή του αγάλματος της θεάς, καθώς και «εκστατικούς» χορούς, με τη συνοδεία αυλών και τυμπάνων.
Διαβάστε περισσότερα στο monopoli.gr
