Τέσσερα χρόνια πριν, η απρόσμενη ανακάλυψη στα σύννεφα της Αφροδίτης, ενός αερίου που στη Γη σηματοδοτεί την ύπαρξη ζωής, της φωσφίνης, αποτέλεσε αντικείμενο διαμάχης μεταξύ των επιστημόνων.
Τώρα, σύμφωνα με το CNN, η ομάδα πίσω από την παραπάνω ανακάλυψη προχώρησε σε περαιτέρω παρατηρήσεις, που τις παρουσίασε στις 17 Ιουλίου στο συνέδριο της Βασιλικής Αστρονομικής Κοινότητας, στο Hull, της Αγγλίας.
Σύμφωνα με τα νέα επιστημονικά δεδομένα, εμφανίζονται ακόμα ισχυρότερες αποδείξεις για την παρουσία φωσφίνης στην Αφροδίτη, τον κοντινότερο γειτονικό μας πλανήτη. Μερικές φορές, αποκαλείται ο πλανήτης-διαβολικό δίδυμο της Γης. Ο πλανήτης είναι παρόμοιος με τον δικό μας ως προς το μέγεθος, αλλά η επιφάνεια του αγγίζει θερμοκρασίες που μπορούν να λιώσουν μόλυβδο και τα σύννεφα της αποτελούνται από το διαβρωτικό θειικό οξύ.
Η έρευνα επωφελήθηκε από το νέο τηλεσκόπιο James Clerk Maxwell στη Χαβάη, που έδωσε μεγαλύτερη αυτοπεποίθηση στους επιστήμονες για τα ευρήματά τους.
Σημάδια ζωής;
Στη Γη, η φωσφίνη είναι ένα τοξικό και δύσοσμο αέριο που παράγεται από την αποσύνθεση οργανικών υλών ή βακτηρίων. Η αμμωνία είναι ένα αέριο με έντονη μυρωδιά που εμφανίζεται φυσικά στο περιβάλλον και παράγεται, επίσης, κυρίως από βακτήρια στο τέλος της διαδικασίας αποσύνθεσης φυτικών και ζωικών αποβλήτων.
Η εύρεση αυτών των αερίων στην Αφροδίτη είναι απροσδόκητη. «Με όλες τις φυσιολογικές προσδοκίες, δεν θα έπρεπε να ήταν εκεί», είπε ο Dave Clements, φοιτητής αστροφυσικής στο Imperial College του Λονδίνου. «Η φωσφίνη και η αμμωνία έχουν προταθεί και οι δύο ως βιοδείκτες, συμπεριλαμβανομένων των εξωπλανητών».
Μικρόβια που αναπνέουν;
Η αμμωνία στην Αφροδίτη μπορεί να οδηγήσει σε μια ακόμα πιο εκπληκτική ανακάλυψη. Τα ευρήματα που παρουσιάστηκαν στις συνομιλίες στο Hull από την Jane Greaves, καθηγήτρια αστρονομίας στο Πανεπιστήμιο του Κάρντιφ στο Ηνωμένο Βασίλειο, θα αποτελέσουν τη βάση για μια ξεχωριστή επιστημονική έρευνα, χρησιμοποιώντας δεδομένα από το τηλεσκόπιο Green Bank στη Δυτική Βιρτζίνια.
Τα σύννεφα της Αφροδίτης είναι φτιαγμένα από σταγονίδια, είπε ο Clements, αλλά δεν είναι σταγόνες νερού. Υπάρχει νερό σε αυτά αλλά μετατρέπονται σε συμπυκνωμένο θειικό οξύ, μια εξαιρετικά διαβρωτική ουσία που μπορεί να είναι θανατηφόρα για τον άνθρωπο αν εκτεθεί σε αυτή. «Υπάρχει τόσο υψηλή συγκέντρωση θειικού οξέος, από όσο γνωρίζουμε, δεν θα ήταν συμβατό με οποιαδήποτε ζωή που γνωρίζουμε στη Γη, συμπεριλαμβανομένων των ακραίων φιλικών βακτηρίων, που ευδοκιμούν σε πολύ όξινα περιβάλλοντα», είπε, αναφερόμενος σε οργανισμούς που είναι ικανοί να επιβιώσουν κάτω από ακραίες περιβαλλοντικές συνθήκες.
Ωστόσο, η αμμωνία μέσα σε αυτά τα σταγονίδια οξέος μπορεί να λειτουργήσει ως ρυθμιστικό της οξύτητας και να τη μειώσει σε αρκετά χαμηλό επίπεδο, ώστε κάποια γνωστά γήινα βακτήρια να μπορούν να επιβιώσουν σε αυτήν, πρόσθεσε ο Clements.
