Ο Tom Park-Paul διαγνώστηκε κατά τύχη με αρτηριοφλεβώδη δυσπλασία, η οποία προκάλεσε αιμορραγία στον εγκέφαλο του και διηγείται τη συγκλονιστική του ιστορία στο Guardian.
Ο ίδιος, γράφοντας στην ιστοσελίδα του Guardian διηγείται πώς ξεκίνησε η περιπέτεια του από ένα γυμναστήριο, το χρονικό των εξετάσεων και την πορεία του μέχρι το χειρουργείο.
ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΑΚΟΜΗ: Ιταλία: Εγκρίθηκε το “πλαφόν” στον αριθμό ξένων μαθητών και η απαγόρευση μπούρκας στα σχολεία
Η συγκλονιστική περιπέτεια του
<<Μια Κυριακή του Μαΐου του 2017, βρισκόμουν στο γυμναστήριο και έκανα ασκήσεις, όταν άκουσα ένα <<ποπ>>. Δεν ήταν ήχος, ήταν περισσότερο σαν ένα αναστεναγμό μέσα στο σώμα μου. Δεν ένιωσα πόνο, αλλά έμεινα άναυδος. Σύρθηκα κατά μήκος του τοίχου μέχρι μερικά στρώματα. Νόμιζα ότι είχα πάθει εγκεφαλικό, αλλά δεν μιλούσα ακατάληπτα και τα μάτια και τα χέρια μου φαινόταν εντάξει. Όμως το αριστερό μου πόδι ήταν μουδιασμένο, ήταν η πιο περίεργη αίσθηση. Ξαπλωμένος ανάσκελα με τα πόδια μου λυγισμένα, και τα δύο γόνατα παρέμεναν όρθια όταν τα κοίταζα. Όταν έστρεφα το βλέμμα μου αλλού, το αριστερό έπεφτε προς τα πλάγια.
Κατέληξα να περάσω ώρες στο τμήμα επειγόντων περιστατικών του κοντινού νοσοκομείου St Thomas’ στο Λονδίνο. Ήμουν 34 ετών, υγιής και είχα αρχίσει να ανακτώ την αίσθηση το πόδι μου, οπότε (σ.σ. οι γιατροί) υπέθεσαν ότι επρόκειτο για μώλωπα στη σπονδυλική στήλη και θεώρησαν ασφαλές να μου δώσουν εξιτήριο. Λόγω του φόρτου εργασίας του προσωπικού και των αλλαγών βάρδιας, όταν χάθηκαν οι εικόνες της μαγνητικής τομογραφίας του εγκεφάλου μου, κανείς δεν τις εντόπισε.
ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΑΚΟΜΗ: Φρίκη στη Νότια Γαλλία: Εντόπισαν νεκρό μοντέλο στο πορτμπαγκάζ του πρώην της
Σε ένα ραντεβού λίγες μέρες αργότερα, εγώ εξακολουθούσα να δυσκολεύομαι να περπατήσω και, υποθέτοντας ότι είχα υποστεί εγκεφαλικό επεισόδιο που προκλήθηκε από θρόμβο αίματος και ο ειδικός ήθελε να μου συνταγογραφήσει αντιπηκτικό σε υψηλή δόση. Ωστόσο, ο φίλος μου που τότε ήταν νοσηλευτής στη ΜΕΘ απαίτησε να μου κάνουν αξονική τομογραφία.
Μου έσωσε τη ζωή. Όταν επέστρεψα από την αξονική τομογραφία, βρήκα τον ειδικό χλωμό: είχαν εντοπίσει μια μαζική αιμορραγία στον εγκέφαλο μου και με έστελναν σε ειδικούς στο νοσοκομείο King’s College. Τα αντιπηκτικά ίσως να με είχαν σκοτώσει.
Οι εξετάσεις επιβεβαίωσαν ότι μια αρτηριοφλεβώδης δυσπλασία (AVM) ένα σύμπλεγμα εμπλεγμένων αιμοφόρων αγγείων είχε υποστεί ρήξη κοντά στο τμήμα του εγκεφάλου που ελέγχει την κινητική λειτουργία των άκρων μου, προκαλώντας εγκεφαλικό επεισόδιο. Ο ειδικός νευροχειρουργός και εμπειρογνώμονας σε θέματα AVM την βαθμολόγησε με 4 στα 6 σύμφωνα με το σύστημα βαθμολόγησης Spetzler-Martin, το οποίο αξιολογεί την πολυπλοκότητα, τη θέση και το μέγεθος.
ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΑΚΟΜΗ: Τραγικό εργατικό δυστύχημα στο Κολοσσαίο: Νεκρός 22χρονος – Έκλεισε την Τετάρτη το μνημείο σε ένδειξη πένθους
Η βαθμίδα 4 θεωρείται συνήθως πολύ επικίνδυνη για αφαίρεση. Όμως ήμουν νέος μου είπε ότι αν ήμουν πρόθυμος, το ίδιο θα ήταν και αυτός. Χωρίς χειρουργική επέμβαση, υπήρχε ο κίνδυνος μιας νέας σοβαρής αιμορραγίας.
Η επέμβαση απαιτούσε τρεις νευροχειρουργούς καθώς και υποστηρικτικές ομάδες αναισθησιολόγων και νοσηλευτών, οπότε δεν μπορούσε να πραγματοποιηθεί πριν από τον Ιούλιο. Αυτές οι εβδομάδες αναμονής ήταν δύσκολες. Το κούτσουρο μου είχε εξαφανιστεί, αλλά η σκέψη ότι η AVM μπορούσε να εμφανιστεί ξανά ήταν τρομακτική.
Η εγχείριση διήρκεσε πάνω από 16 ώρες και πήγε καλά. Ωστόσο, ο γιατρός πρόσθεσε ντροπαλά στον φίλο μου: <<Υπάρχει κάτι που πρέπει να σας πούμε. Λυπούμαστε πολύ, αλλά μας έπεσε το κρανίο του>>.
Ακριβώς στο τέλος, το κομμάτι που είχαν αφαιρέσει έπεσε στο πάτωμα. Υπήρχε ο κίνδυνος μόλυνσης, οπότε σκέφτηκαν να εκτυπώσουν ένα ανταλλακτικό με 3D εκτυπωτή και να το τοποθετήσουν μήνες αργότερα, αλλά τελικά το καθάρισαν και μου χορήγησαν επιπλέον αντιβιοτικά.
Το έμαθα λίγες μέρες αργότερα, όταν με ξύπνησαν από το τεχνητό κώμα. Αλλά δεν σήμαινε τίποτα για μένα, γιατί έπαιρνα τόσα φάρμακα, είχα παραισθήσεις και έκλαιγα ανεξέλεγκτα κάθε φορά που ένιωθα χαρούμενος ή ευγνώμων.
Δεν με ένοιαζε. Ακόμα και τώρα, το βρίσκω ξεκαρδιστικό που το κρανίο μου βρισκόταν στο πάτωμα. Μου αρέσει να φαντάζομαι ότι το σήκωσαν, το ξεσκόνισαν και είπαν: <<Ο κανόνας των πέντε δευτερολέπτων!>> Οι χειρούργοι είχαν αφαιρέσει περίπου 100 μέτρα αιμοφόρων αγγείων από το σώμα μου για 16 ώρες. Ήταν εξαντλημένοι και με έκαναν καλά>>.
