Εδώ και 15 χρόνια, στο τιμόνι της ΕΣΗΕΑ βρίσκεται η ίδια συνδικαλιστική ομάδα, με πρόεδρο τη Μαρία Αντωνιάδου. Το αποτέλεσμα; Οι αριθμοί και η πραγματικότητα μιλούν από μόνα τους και, δυστυχώς, η εικόνα είναι απογοητευτική.
Το επάγγελμά μας βυθίζεται, οι μισθοί είναι παγωμένοι και η Ένωση, που υποτίθεται ότι είναι το «σπίτι» μας, μοιάζει περισσότερο με κλειστό κλαμπ παρά με ασπίδα προστασίας.
Τι (δεν) έκανε η σημερινή διοίκηση
Ας δούμε τα πράγματα απλά και ρεαλιστικά, κοιτώντας τα στοιχεία:
- Πού πήγαν τα λεφτά; – Το ταμείο της ΕΣΗΕΑ είχε κάποτε 20 εκατομμύρια ευρώ “στην άκρη” για ώρα ανάγκης. Σήμερα, έχουν μείνει μόλις 4 εκατομμύρια. Πού πήγαν αυτά τα χρήματα; Γιατί άδειασε το ταμείο χωρίς να δούμε καμία βελτίωση στη ζωή μας; Μια Ένωση χωρίς χρήματα είναι μια Ένωση αδύναμη απέναντι στους εργοδότες.
- Συλλογικές Συμβάσεις: Το μεγάλο ψέμα – Εδώ και 15 χρόνια ακούμε για Συλλογικές Συμβάσεις Εργασίας (δηλαδή κατώτατους μισθούς και δικαιώματα για όλους) μόνο όταν πλησιάζουν εκλογές. Μόλις κλείσουν οι κάλπες, οι υποσχέσεις ξεχνιούνται. Αποτέλεσμα; Ο καθένας διαπραγματεύεται μόνος του, οι νέοι δουλεύουν για ψίχουλα και τα ωράρια έχουν γίνει λάστιχο.
- Κλειστές πόρτες στους νέους – Η διοίκηση Αντωνιάδου κρατάει την ΕΣΗΕΑ κλειστή. Χιλιάδες νέοι συνάδελφοι δουλεύουν με «μπλοκάκι», ανασφάλιστοι ουσιαστικά, και η Ένωση τους αγνοεί. Αντί να τους αγκαλιάσει, τους αφήνει εκτός, μετατρέποντας τον κλάδο σε εργαζόμενους δύο ταχυτήτων.
Αυτό δεν είναι Δημοσιογραφία, είναι «Εμπόριο»
Το Καταστατικό της Ομοσπονδίας μας (ΠΟΕΣΥ) λέει κάτι πολύ απλό και σοφό: «Η πληροφορία είναι κοινωνικό αγαθό και όχι εμπόρευμα». Η σημερινή διοίκηση όμως φέρεται σαν να διοικεί μια χρεοκοπημένη εταιρεία και όχι ένα σωματείο που υπερασπίζεται την αλήθεια και τον εργαζόμενο. Όταν ο δημοσιογράφος πεινάει και φοβάται ότι θα απολυθεί, δεν μπορεί να είναι ανεξάρτητος.
Τι πρέπει να γίνει ΤΩΡΑ (Όχι αύριο)
Δεν αρκεί να γκρινιάζουμε. Υπάρχουν λύσεις, υπάρχουν προτάσεις (όπως αυτές της «ΝΕΑ ΕΣΗΕΑ») που μπορούν να εφαρμοστούν άμεσα:
- Αληθινές Αυξήσεις: Να υπογραφεί Σύμβαση τώρα, με αυξήσεις 8-10%. Να πληρώνονται τα Σαββατοκύριακα, οι αργίες και τα ταξίδια. Είναι δουλειά, όχι χόμπι.
- Ανοιχτή ΕΣΗΕΑ: Να γράφονται μέλη όσοι έχουν 1,5 χρόνο προϋπηρεσίας. Να μπουν μέσα οι εργαζόμενοι με «μπλοκάκι» που δουλεύουν κανονικά ωράρια. Η δύναμη είναι στους πολλούς.
- Όλα στο φως: Οι συνεδριάσεις του Διοικητικού Συμβουλίου να μεταδίδονται ζωντανά στο ίντερνετ. Να ξέρουμε ποιος ψηφίζει τι. Γιατί να φοβούνται τη διαφάνεια;
- Όχι στους ισόβιους συνδικαλιστές: Θητεία 3 ετών και τέλος. Δεν μπορείς να είσαι συνδικαλιστής για πάντα, ούτε να κρατάς δέκα καρέκλες ταυτόχρονα.
- Μικρές ανάσες: Κατάργηση του ΦΠΑ όταν αγοράζουμε laptop ή κινητό (είναι τα εργαλεία μας!) και διεκδίκηση 13ου και 14ου μισθού/σύνταξης στα δημόσια ΜΜΕ.
Η δημοσιογραφία στην Ελλάδα περνάει κρίση. Αλλά η μεγαλύτερη κρίση είναι μέσα στο ίδιο μας το σπίτι, την ΕΣΗΕΑ. Η διοίκηση της κας Αντωνιάδου είχε 15 χρόνια να αποδείξει τι μπορεί να κάνει. Το αποτέλεσμα είναι αποτυχία.
Ήρθε η ώρα να πάρουμε την Ένωση πίσω. Να γίνει ξανά ένα σωματείο ζωντανό, μαχητικό και χρήσιμο για τον δημοσιογράφο της διπλανής θέσης.
