Ο γνωστός δημοσιογράφος, Νίκος Υποφάντης, ήταν ο καλεσμένος του Τάσου Ιορδανίδη στην εκπομπή της ΕΡΤ, «Μπαμπά-δες» και μίλησε για τη σοβαρή περιπέτεια υγείας που πέρασε ο μεγάλος γιος του, όταν σε ηλικία τρεισήμισι ετών ο γιατρός τον ενημέρωσε ότι έχει καρκίνο.
Ο δημοσιογράφος αναφέρθηκε στη στιγμή της ανακοίνωσης και το πώς ένιωσε τόσο ο ίδιος, όσο και η σύζυγός του, αλλά και το πότε το είπαν τον γιο τους.
«Την αλήθεια στον μεγάλο μου γιο γι αυτό που πέρασε με την περιπέτεια της υγείας του, στα 3μιση, την κρατούσα μέχρι όταν έφτασε 10μισό. Τότε του την είπα. Θα μπορούσαμε να του την έχουμε πει όταν θα γινόταν πιο μεγάλο παιδί. Έπρεπε να του πούμε κάποια στιγμή την αλήθεια, τι έχει περάσει, ότι κινδύνευε η ζωή του από μια πολύ σοβαρή ασθένεια. Την αλήθεια του την κρατήσαμε μέχρι τότε, όταν του την είπαμε το παιδί ζορίστηκε πάρα πολύ. Ζορίστηκε ψυχολογικά, του βγήκαν πράγματα, ανασφάλειες. Μέχρι τότε ήξερα ότι πέρασε έναν “κακό μη μη”, έτσι έλεγε κι έδειχνε την κοιλιά του. Αυτό του λέγαμε, αλλά στα 10 ή και λίγο πιο μεγάλος, έπρεπε να μάθει την αλήθεια», δήλωσε αρχικά και συνέχισε:
«Ήταν δύσκολο, γιατί άλλαξε πάλι η οικογένεια, έπρεπε να προσαρμοστεί στην αλήθεια που έμαθε το παιδί. Δεν είναι εύκολη κατάσταση όταν υπάρχει πρόβλημα στην οικογένεια, όμως πατάς, συνεχίζεις, το λες και σε άλλους γονείς, προσπαθείς να τους ενημερώσεις αν συμβεί, να βοηθήσεις για το πώς θα αντιμετωπίσουν. Να μη γίνει σε κανένανα, αλλά αν γίνει, υπάρχει η λύση. Γενικότερα ό,τι έχει να κάνει με τις ασθένειες των παιδιών είναι ιάσιμες».
«Νόμιζα ότι δεν μπορούσα να περπατήσω…»
Ο Νίκος Υποφάντης μοιράστηκε τα συναισθήματά του, όταν ο γιατρός του ανακοίνωσε ότι ο γιος του έχει καρκίνο.
«Η γυναίκα μου δεν ήταν μαζί, ήταν η γιαγιά, έχουμε πάει στον γιατρό, ο οποίος μου λέει “βγάλει την γιαγιά έξω κι έλα να σου μιλήσω”. Μου λέει “κοίτα να δεις, το παιδί έχει καρκίνο. Έχει καρκίνο, γίνεται, θα το παλέψετε, γίνεται όμως”. Βγαίνοντας είναι το παιδί το οποίο πονάει, αλλά γελάει γιατί ήταν στην κατάσταση της μέθης για να κάνει την εξέταση, είναι η πεθερά μου κι ενώ είμαστε στο κέντρο της Αθήνας, δεν ακούω ήχους και νομίζω ότι δεν μπορώ να περπατήσω, υπήρχε τρικυμία, αστάθεια, προσπαθούσα να κοιτάξω κάτω, ο χώρος άρχισε να συστέλλεται και να διαστέλλεται, δεν είχα αντίληψη. Δίνεις μάχη, δίνει μάχη το παιδί», αποκάλυψε.
«Αμέσως μετά, μόλις το παιδί ήρθε σπίτι, μετά από πολύ δύσκολο αγώνα, όπως και τα υπόλοιπα παιδιά, αποφασίσαμε μαζί με τον κουμπάρο μου μετέπειτα, όπου κι αυτός πήρε το παιδί του, να ασχοληθούμε με τη βοήθεια των συλλόγων αυτών που είναι κοντά, με τη Φλόγα. Δεν μπορούμε να πούμε αυτά που έχουμε ζήσει, είναι δύσκολα», κατέληξε.
